Nóż rzutny, Afryka Środkowa, pl. Azande, koniec XIX w.
Maska pogrzebowa, Meksyk prekolumbijski, Kultura Teotihuacan
Rzeźba z kapliczki przydrożnej; Św. Franciszek, Wielkopolska, ok. 1850

Po stu latach od otwarcia pierwszej wystawy etnograficznej w Poznaniu, w Muzeum Etnograficznym zgromadzonych jest dziś ponad 13 tysięcy obiektów, prezentujących bogactwo polskiej kultury ludowej, kultur europejskich i pozaeuropejskich.

Najbardziej egzotyczne pochodzą z odległych zakątków świata, a wśród nich na szczególną uwagę zasługuje bogata kolekcja zabytków z prekolumbijskiego Meksyku, w tym jedyna w polskich zbiorach muzealnych, kolekcja urn pogrzebowych kultury Zapoteków (600-900 ne.). Stroje, a także wyjątkowej urody biżuteria noszona na co dzień i od święta tworzy kolekcje z Amazonii (np. Indian Tukuna, Noanama, Kofan) oraz peruwiańskich Andów (Indianie Keczua). Kolekcja broni wojennej- XIX w. noży rzutnych, przywiezionych niegdyś do Europy przez wielkiego podróżnika Sir H. M. Stanleya, zapocząkowała zbiory z terenów Afryki. Z Czarnego Lądu pochodzą też drewniane rzeźby bóstw i fetyszy plemiennych, maski, tkaniny i przedmioty codziennego użytku m.in. z Mali, Kamerunu, Burkina Faso i dawnego Kongo Belgijskiego. Niezwykle cenna i unikatowa w skali całego kraju jest kolekcja artefaktów papuaskich z niegdysiejszej Nowej Gwinei Holenderskiej.

Wśród muzealiów europejskich wyróżnia się: kolekcja strojów i biżuterii z terenu Kosowa i Albanii, kolekcja huculska (obrazy na szkle, ceramika i biżuteria) oraz XVII i XVIII – wieczne pasy tyrolskie, wyszywane stosiną pawich piór. Na uwagę zasługuje także unikatowy kapelusz pielgrzymi z Hiszpanii i kalendarze runiczne pochodzące z XVI wieku z obszaru Skandynawii, a także tribulum – urządzenie do młócenia zboża, wywodzące się z Bałkanów.

W muzealiach z obszaru Polski, poszczególne regiony prezentowane są między innymi przez narzędzia rolnicze, rzemiosło wiejskie, przedmioty codziennego użytku oraz kolekcje strojów, haftów i tkanin. Jako najcenniejsze wymienić należy rańtuchy rzeszowskie, żywotki cieszyńskie, koronki koniakowskie oraz białostockie dywany dwuosnowowe. Z wielu regionów pochodzą także zbiory sztuki ludowej: wycinanki, malarstwo na płótnie, blasze, desce i papierze , na szkle ( z niezmiernie interesującą kolekcją obrazów sudeckich) oraz kolekcje XIX i XX  – wiecznej rzeźby kultowej, a także rzeźby współczesnej.

Wśród zbiorów z terenu Polski, jednak najpełniej i najliczniej reprezentowanym regionem jest Wielkopolska. Szczególnie interesująco przedstawia się kolekcja strojów wielkopolskich (np. stroje biskupiańskie, szamotulskie, bamberskie, poznańskie, bukowskie, pałuckie, kaliskie) oraz bogaty zbiór czepców złotych, samodziałowych tkanin pasiastych i charakterystycznych haftów zwanych golińskimi snutkami. Wyróżnić tu także należy niezwykle cenny zbiór krzyży, słupów i kapliczek przydrożnych, wykonanych między innymi przez wędrownych rzeźbiarzy ludowych: Walentego z Grabonoga, Pawła Brylińskiego i Franciszka Nowaka.

Całość zbiorów Muzeum Etnograficznego dopełnia Archiwum Etnograficzne z bezcennym materiałem ikonograficznym (negatywy, fotografie, litografie, pocztówki) oraz zbiorem rękopisów będących wyjątkowym materiałem źródłowym.