Budynek Muzeum Sztuk Użytkowych
Ekspozycja stała. Salon
Ekspozycja stała. Sala XX w.

Siedzibą Muzeum Sztuk Użytkowych w latach 1965-2011 był budynek według projektu architekta Antoniego Höhne, odbudowany po zniszczeniach z okresu II wojny światowej w latach 1955 – 1965.   


Zaprojektowany przez Höhne budynek odznaczał się zwartą bryłą. Został wzniesiony w stylu klasycyzującego baroku. Była to budowla dwukondygnacyjna, podpiwniczona, formą nawiązująca do typu dworu polskiego. Jej architekturę charakteryzowała oszczędność oraz skromne podziały elewacji. W centrum fasady umieszczono płytki ryzalit zwieńczony trójkątnym naczółkiem. Budynek przykryty był czterospadowym dachem mansardowym tzw. polskim.


Po wojnie gmach zrekonstruowano z pewnymi uproszczeniami, doprowadzając klatkę schodową do piwnicy. We wnętrzach nie pozbawionych swoistej urody, częściowo przesklepionych, z wejściami zamkniętymi łukami, zaaranżowanych gablotami o zróżnicowanej stylistyce, ekspozycja muzealna zajmowała dwie sale parteru łącznie z holem oraz trzy sale pierwszego piętra. W piwnicy znajdujowały się dwie sale wystaw czasowych.