Pracownie

Opieka konserwatorska nad zbiorami Muzeum Narodowego w Poznaniu sięga początków tworzenia jego poszczególnych kolekcji. Zarówno polskie Muzeum im. Mielżyńskich, powstałe pod koniec XIX wieku, jak i niemieckie Kaiser - Friedrich – Museum, funkcjonujące od 1904 roku, dysponowały zorganizowaną i stałą służbą konserwatorską.

Po wielu zmianach - wywołanych odzyskaniem niepodległości i powstaniem Muzeum Wielkopolskiego (1918r.), wybuchem II wojny światowej - ostatecznie w połowie lat 60-tych ubiegłego wieku wykształciła się struktura dużego pionu konserwatorskiego, która z niewielkimi zmianami utrzymała się do dziś.

W jego skład wchodzi 8 pracowni konserwatorskich (Malarstwa i Rzeźby Polichromowanej, Ram i Pozłotnictwa, Papieru i Skóry, wraz z Introligatornią, Sztuki Użytkowej i Militariów, Instrumentów Muzycznych, Zabytków Etnograficznych, Tkanin) a także Pracownia Badań Technologiczno-Konserwatorskich oraz Dział Profilaktyki Konserwatorskiej. Zatrudnionych jest w nich 40 doświadczonych pracowników - dyplomowanych konserwatorów dzieł sztuki, lutników, historyków sztuki, pozłotników, renowatorów, introligatorów i chemik.

Pracownie zorganizowane są przy poszczególnych oddziałach poznańskiego Muzeum Narodowego, aby bezpośrednią opieką można było otoczyć właściwy zbiór zabytków. Jednocześnie realizowanych jest wiele wspólnych, między pracownianych projektów konserwatorskich przy obiektach o złożonej budowie.

Praca muzealnych konserwatorów koncentruje się w kilku równoległych obszarach:

  • prace konserwatorskie

wykonywane przy obiektach wymagających przeprowadzenia zabiegów, o bardzo zróżnicowanym, zależnym od wstępnej diagnozy stanu zachowania, zakresie.

  • konserwacja prewencyjna

czyli systematyczne prowadzenie opieki profilaktycznej - stwarzanie optymalnych warunków (m.in. wilgotności, temperatury, naświetlenia) i ich stały monitoring, przechowywania i eksponowania zbiorów w muzealnych, zwykle również zabytkowych, wnętrzach.

  • przygotowywanie obiektów do wypożyczeń

na wystawy (licznych w ostatnich latach), co wymaga zarówno przeprowadzenia koniecznych zbiegów zabezpieczających i estetycznych jak i wykonania szczegółowej rejestracji stanu zachowania oraz nadzorowania transportowania dzieł sztuki.

 

Ważną częścią działań konserwatorskich jest prowadzenie badań technologicznych poprzedzających i towarzyszących pracom przy obiektach.  Posługując się metodami mikroskopowymi i mikrochemicznymi Pracownia Badań dostarcza danych pozwalających rozpoznać szczegółowo budowę działa sztuki, przebieg procesu twórczego, oraz ustalenia prawidłowego postępowania konserwatorskiego.